Dharma Healing - spiritueel vasten

In 2007 was ik nog niet heel bewust bezig met gezond eten. Ik was anderhalf gestopt met drinken en blowen. Ging veel naar meetings met lotgenoten die ook gestopt waren of wilde stoppen. Daar deelde we onze hoop ervaring en kracht om via een spiritueel programma, de 12 stappen, nuchter te leren leven.

Zo ben ik gaan lunchen met iemand uit de UK die op bezoek was. Hij had ervaring met vasten in India en vertelde mij dat hij daar geweldige highs had meegemaakt. Dat registreerde onmiddellijk bij mij: natuurlijke highs.

Daarnaast wilde ook dolgraag stoppen met sigaretten roken. Toen ben  ik op het Internet gaan zoeken wat een geschikte plek zou zijn om te fasten. Terecht gekomen op een website van een Spiritual Retreat Experience in Thailand op Ko Samui. Dat eiland was ik al eens geweest. Ik wist uit eigen ervaring dat het makkelijk reizen is in Thailand.

Ingeschreven om 1 week te vasten. Geen idee waar ik aan begon maar kreeg in ieder geval mijn eigen hut aan zee.



Er was een nieuwe groep. 15 mensen ongeveer. De dag bestond vooral uit niet eten: 2 colonics (darmspoeling) - die je zelf moest doen in je hut,  jonge kokosnoten om te drinken, ongelimiteerd kruidenthee met lemon. In de avond kregen we soep, wat eigenlijk gewoon een soort bouillon water was.



In tegenstelling tot de anderen was ik iemand met een snelle spijsvertering. In die tijd had ik geen gram vet. Het dag programma bestond uit allerlei klasjes. Hillary Hitt, de vrouw achter Dharma healing heeft een dietiste achtergrond en gaf iedere dag les over eten. Rawfood kwam vaak aan bod. Verder deden we een beetje yoga, meditatie en wat andere activiteiten.



Stoppen met roken lukte mij niet, stoppen met eten wel. Elke dag bestuurde ik nauwkeurig tijdens de colonics wat eruit kwam. Dat was heel interessant. :) Ik viel snel af.



Op de laatste dag had ik een snijplank en een mes gekocht, klaar om mijn vast te breken. Het eerste wat ik at waren cherry tomaatjes, dat had nog nooit iemand gedaan. Daarna ananas, cashew yogurt, verse kokosolie, mango; allemaal goddelijk. In die week was ik getransformeerd. Vegetarisch, biologisch, rawfood, wholefood, suikervrij en lokaal eten wilde ik. Maar wel nog met pakje Marlboro + aansteker in de broekzak.

Toen ik langzaam terug keerde in de echte wereld  bleek dat nog niet zo makkelijk te zijn. Hillary had makkelijk praten daar in Thailand tussen de ananas, mango's en kokosbomen. In Nederland ging ik voor het eerst in mijn leven naar de Natuurwinkel. Daar zag ik allerlei donkere knollen liggen bij de fruitafdeling ipv exotische vruchten, het was toen januari. Dat was even slikken.

De transformatie ging niet in 1 keer. Maar binnen 6 maanden was ik helemaal vegetarisch geworden, vrijwel suikervrij en deed ik elke dag yoga. Zelfs een jaar later spontaan gestopt met roken. En dat duurt allemaal nog steeds voort.

Dankjewel Dharmahealing, voor een 'life changing experience'.

vanuit Thailand - Laatste dag

Morgen zijn we terug in Amsterdam. Dan gaan we hier terug keren naar de basis; rauw koken en eten in Amsterdam. :)

vanuit Thailand - Rauwe Kookles

Vandaag iets gedaan wat ik eigenlijk nog nooit gedaan heb, een rauwe kookles gevolgd. Ik vind het altijd maar duur en ben bang dat ze me dan gaan leren wat een dehydrator is en zo. ;) Niets bleek minder waar.

Toen we op Koh Yao Yai waren hadden we 2 opties, of door naar Krabi of terug naar Phuket. We hadden zo lekker gegeten bij het Living Food cafe in Phuket dat we contact hebben opgenomen of hij een kookles voor ons wilde inplannen. Dat kon en we waren maar met zijn tweeën.

Zijn idee is om mensen een aantal basis dingen te leren waar ze verder mee kunnen bouwen. Vandaag hebben we gemaakt een Pesto saus, Tomaten saus en een Ricotta kaas. Die 3 hebben we gecombineerd tot een rauwe lasagne. Hij gebruikte een aantal technieken die voor mij helemaal nieuw waren. En echt goed bezig met hoe iets nou eigenlijk smaakt, hoe smaakt echte kaas eigenlijk; zuur en zout bijvoorbeeld. Ik in mijn eentje kwam niet verder dan kaas smaakt naar kaas. :)



Verder hebben chocolade brownies gemaakt. Tot mijn verbazing gebruikte hij geen rauw cacao poeder, maar gewoon puur cacao poeder. Dat smaakt volgens hem authentieker. Nu ga ik niet meteen dood van gewoon cacao poeder, maar rauw heeft zonder meer altijd mijn voorkeur. Dus die gaan we dus thuis opnieuw maken met rauwe cacao.



Alles wat ik vandaag heb geleerd ga ik verder in detail beschrijven, nadat we het thuis uitvoerig zelf geprobeerd hebben. Met ingrediënten die in Nederland te koop zijn.

vanuit Thailand - Ontkiemde Kokosnoot

Levend voedsel zie ik vooral (letterlijk;) tot leven komen bij het ontkiemingsproces. Ontkiemde kokosnoten zijn dan wel de sublieme delicatesse. Wel wat anders dan wat ontkiemde kikkererwten of mungbeans. ;)





Zelfs wat ik er niet opgekomen maar volgens Natasha St. Michael smaken ontkiemde kokosnoten heerlijk. Laat ik ze nu overal tegenkomen hier. Ze liggen gewoon aan de kant van de weg. Maar net als haar heb ik geen kapmes op zak.

vanuit Thailand - Ananas uit blik

Vandaag voelde ik mij als een kind uit de stad die leert dat melk van een koe komt en niet uit de fabriek. Ik kwam een ananas veld tegen. Dat ananas niet uit blik komt was ik al achter. Om haar nu zo in grote getallen in het veld te zien staan voelde bijna surrealistisch.



Dit veld trof ik aan op Koh Yao Yai. Bijzonder relaxed eiland, weinig toeristen. Hier geen tempels maar moskeeën, inclusief de speakers die tot gebed oproepen. Ook best surrealistisch hier in Thailand eigenlijk. :)

vanuit Thailand - Gele Watermeloen

Deze gele watermeloen, uitgestald in een fruitkraampje bij Nai Harn Beach in Phuket deed de brommer meteen stoppen. Eet al mijn hele leven watermeloen maar alleen in de rode uitvoering. Het was mij volkomen onbekend dat er kleur opties beschikbaar zijn voor deze waterige vrucht.



Deze watermeloen is net zo geel als de stukjes ananas. Ik lees her en der dat gele watermeloenen zoeter zijn dan haar rode broer. Dat viel mee in dit geval.

vanuit Thailand - Restaurant Living Food Cafe in Phuket

Een rawfood restaurant op Phuket. Mijn verwachtingen waren niet hoog, want dit eiland is toch niet echt mijn ding. Reden dat we hier zijn is meer een praktische, namelijk bereikbaarheid. Mijn lief is iets meer dan 5 maanden zwanger, dus leuke tochtjes met stampende longtail bootjes en achterop een pickup over misselijk makende zandpaden naar 'off the gride' plekjes op eilandjes vermijden we liever even.



Blijk ik hier enorm geïnspireerd te zijn. Dat kwam ook niet door het over vriendelijke personeel, die waren meer koeltjes. Zou ik ook zijn geworden als ik op Phuket leefde denk ik. :)

De oprichter schrijft in een inleiding, (vrij vertaald) dat hij er voor gekozen
heeft bekende gerechten zoals spaghetti lasagne, burgers en taco op de menu kaart te zetten. Er zijn rawfood versies van gemaakt om de overgang makkelijker te maken. Zodat we reageren vanuit onze emotionele verbondenheid met eten; visueel, qua smaak en kinetisch. Zodat onze emotionele verbondenheid vervuld is terwijl we gezond levend voedsel vol enzymen, mineralen, en vitamines eten.

Zo duidelijk heb ik dit nog niemand zien stellen. Doet me realiseren dat als ik ergens een sandwich/ lasagne of burger zie staan, boort dat onbewust hele diepe gevoelens aan.

Anyway, wij hebben hier heerlijk gegeten. Eten vult enorm goed en na een stevige lunch hier had ik 's avonds alleen nog behoefte aan wat vers fruit.

• Quiche. Spinazie met paddenstoelen en groene salade.

• Tostada. Dehydrated mais met ontkiemde gepelde tarwe (wheatberries) tortia, 'taco vlees', 2 types kaas, sla, tomaat, ui en saus.

• 'Gebakken groente' met noodles. Gesneden groenten gemarineerd en 2 uur 'dehydrated' geserveerd op bed courgette noodles.
  

Door dit tentje zijn we 4 dagen zo goed als rauw geweest. Helaas waren ze dag op ons vertrek gesloten. Toen realiseerde ik me, toen ik een simpele groene curry (met alleen groenten, maar waarschijnlijk ook veel MSG) en gestoomde rijst at. Dat viel me toch zwaar.

Goed puur eten heeft zo'n positieve uitwerking op het hele systeem.

vanuit Thailand - Doerian versus Jackfruit

Tijd voor rectificatie. In een artikel over tryptofaan dacht ik Doerian al gegeten te hebben. Dat was niet zo, ik had alleen Jackfruit gegeten.

Beide lijken erg op elkaar met hun harde stekels.

Jackfruit:



Doeriaan:



Vandaar mijn schrik toen ik Sydney een Doerian open maakte en mij de misselijkmakende geur van deze beruchte vrucht tegen moet kwam. :) Dat is bijna hetzelfde als aan een fles wasbenzine te willen snuffelen maar per ongeluk ammoniak te pakken hebben.

Nu heb ik inmiddels ook Doerian gegeten. Het is sterk wennen. Door de lucht is mijn natuurlijke reactie om het niet te eten, maar het went wel. Een favoriet zal het niet worden.

Jackfruit is dat wel. Hier in Chantaburi op een markt wordt Jackfruit klaar gemaakt waar je bij staat.

vanuit Thailand - Restaurant GIVA in Chiang Mai

Via Happycow dit rawfood restaurant gevonden in Chiang Mai. In de buurt van de bekende Night Bazaar. Het is een one man show met 3 tafeltjes. Geen rawfood cuisine, wel pure rauwe salades.

• Rauwe Curry
  

• Paid Thai
  

• Walnoten Sushi
  

vanuit Thailand - Rauwe Olifanten

Vandaag naar een Olifanten kamp geweest in Chiang Mai, het Elphant Nature Park. Duurder dan andere kampen maar de Tripadvisor reviews zijn ronduit lovend en dat bleek niet onterecht.



Veel over olifanten geleerd, onder anderen dat ze rawfoodists zijn. :) Ze zijn moeten ongeveer 10% van hun lichaamsgewicht eten per dag. Als je weet dat ze in Asia zo'n 3000kg kunnen wegen is dat heel veel eten.








Hier kregen ze onder andere bananen, meloen, pompoenen en ananas. Geweldig om zo'n olifant lekker te zien eten; grote glimlach op de mond. Het kamp moet onwijs veel eten kopen om deze olifanten te voeden.





Veel olifanten in Thailand zijn nu werkloos. Ze werkte voorheen om mee te helpen met ontbossing. Maar sinds dat verboden is geworden hebben ze geen werk. Olifanten worden daarom nu ingezet in de toeristen industrie en om te bedelen in de stad. Vaak worden ze mishandeld om harder te werken of kunstjes te doen. Dit kamp probeert dergelijke olifanten te redden en ze een fijne en waardige ouwe dag te geven. Hier werken de olifanten niet voor de mensen maar anders om. Verwacht ook geen ritjes op de olifanten.

Het hart verscheurende deel is om te leren hoe olifanten worden getraind om voor mensen te werken. Hun ziel wordt letterlijk gebroken door ze weken lang te mishandelen. Fragmenten van de beelden die ze in het kamp laten zien heb ik op youtube gevonden. Let op, dit filmpje bevat schokkende beelden. Alle 'domesticated' olifanten zijn hier doorheen gegaan:

vanuit Thailand - Restaurant Rasayana in Bangkok

In December 2007 ben ik voor het eerst met rawfood cuisine in aanraking gekomen bij Rasayana in Bangkok. De meeste mensen die naar Thailand gaan willen meteen Bangkok uit. Ik boek eerst in de buurt van Sukhumvit Soi 39 een kamer en ga zo vaak mogelijk eten bij Rasayana. Het eten is ongeëvenaard. Er is een rawfood restaurant in Miami (Livefood Gourmet) dat zulke bijzondere rauwe cuisine maakt maar wat het moet afleggen op prijs.

Enkele gerechten die ik nog niet eerder had gezien op hun kaart:

• Mushroom pizza: lijnzaad, tomaat, paddenstoelen met marinara saus en verschillende groenten.

• Mexican taco cup: verschillende groenten, knapperige taco cup gevuld met pittige 'Rasayana salsa'

• Hawaiian pizza: brood zonnebloempitten, ui, olijf, shoyu, lijnzaad, paprika, tomaat, 'kaas dressing' en ananas.

• Lemoentaart:

• Rauwe cacao shots:

Vervoer naar Rasayana is ook sterk verbeterd. Als je niet in de buurt zit maar wel van de Skytrain, stap uit op Phrom Pong, neem exit 3. Van het uit daar was het altijd lopen, maar loop nu naar de TukTuk vertrek plaats aan het begin van Soi 39. Die brengen je naar Rasayana voor 15 bath per persoon. Ze kennen het nu bij naam. Niet onderhandelen is mijn tactiek, gewoon Rasayna zeggen en gepast geld geven bij aankomst.



Ben hier nu 3 keer geweest; 2007, 2009 en 2012 en de kwaliteit is zeer stabiel. Voorheen kwamen er maar mondjesmaat andere klanten. Maar nu lijkt het echt populair te worden. Vooral up-scale klanten als ik zie waar mensen, al dan niet met chaffeur, zoal mee aankomen. Wat dat betreft is het contrast tussen arm en rijk heel groot in Bangkok.

vanuit Thailand - Sinaasappelsap

Sommige fruitkraampjes schijnen suiker en zout toe te voegen aan het sinaasappelsap. Terwijl dit sap al heerlijk zoet is van zichzelf. De sinaasappels zijn anders dan die wij kennen, veel kleiner en een oranje/groene schil. Een klein flesje kost ongeveer 50 euro cent.

vanuit Thailand - Granaatappelsap

Vers geperst granaatappelsap in Chinatown Bangkok en dat proef je. De vraag rijst waarom specifiek de Chinezen gek zijn op dit sap want elders in de stad ben ik het nog niet tegen gekomen. Hebben ze hart problemen, erectie stoornissen, overgewicht of vinden ze het gewoon lekker? Kosten ongeveer 1 euro per flesje.

vanuit Thailand - Kleine Kokosnoten

Deze kleine ronde kokosnoten zijn de beste. Zoeter dan reguliere jonge kokosnoten en het vlees is heerlijk dik, zeer voedzaam en makkelijk uit de noot te halen. Zelfs geen voor lepel nodig.



Prijs in Bangkok bij een streetvendor, 50 eurocent inclusief rietje.

Mastercare verkocht deze kokosnoten toen ze nog in de Spuistraat 'anti-kraak' zaten.



Het is de kokosnoot met het blauwe rondje, die andere zijn de reguliere jonge kokosnoten. Ik zoek nog uit hoe ze precies heten.