Morgen zijn we terug in Amsterdam. Dan gaan we hier terug keren naar de basis; rauw koken en eten in Amsterdam. :)
vrijdag 6 april 2012
vanuit Thailand - Laatste dag
Morgen zijn we terug in Amsterdam. Dan gaan we hier terug keren naar de basis; rauw koken en eten in Amsterdam. :)
woensdag 4 april 2012
vanuit Thailand - Rauwe Kookles

Vandaag iets gedaan wat ik eigenlijk nog nooit gedaan heb, een rauwe kookles gevolgd. Ik vind het altijd maar duur en ben bang dat ze me dan gaan leren wat een dehydrator is en zo. ;) Niets bleek minder waar.
Toen we op Koh Yao Yai waren hadden we 2 opties, of door naar Krabi of terug naar Phuket. We hadden zo lekker gegeten bij het Living Food cafe in Phuket dat we contact hebben opgenomen of hij een kookles voor ons wilde inplannen. Dat kon en we waren maar met zijn tweeën.
Zijn idee is om mensen een aantal basis dingen te leren waar ze verder mee kunnen bouwen. Vandaag hebben we gemaakt een Pesto saus, Tomaten saus en een Ricotta kaas. Die 3 hebben we gecombineerd tot een rauwe lasagne. Hij gebruikte een aantal technieken die voor mij helemaal nieuw waren. En echt goed bezig met hoe iets nou eigenlijk smaakt, hoe smaakt echte kaas eigenlijk; zuur en zout bijvoorbeeld. Ik in mijn eentje kwam niet verder dan kaas smaakt naar kaas. :)
Verder hebben chocolade brownies gemaakt. Tot mijn verbazing gebruikte hij geen rauw cacao poeder, maar gewoon puur cacao poeder. Dat smaakt volgens hem authentieker. Nu ga ik niet meteen dood van gewoon cacao poeder, maar rauw heeft zonder meer altijd mijn voorkeur. Dus die gaan we dus thuis opnieuw maken met rauwe cacao.
Alles wat ik vandaag heb geleerd ga ik verder in detail beschrijven, nadat we het thuis uitvoerig zelf geprobeerd hebben. Met ingrediënten die in Nederland te koop zijn.
maandag 2 april 2012
vanuit Thailand - Ontkiemde Kokosnoot
Levend voedsel zie ik vooral (letterlijk;) tot leven komen bij het ontkiemingsproces. Ontkiemde kokosnoten zijn dan wel de sublieme delicatesse. Wel wat anders dan wat ontkiemde kikkererwten of mungbeans. ;)


Zelfs wat ik er niet opgekomen maar volgens Natasha St. Michael smaken ontkiemde kokosnoten heerlijk. Laat ik ze nu overal tegenkomen hier. Ze liggen gewoon aan de kant van de weg. Maar net als haar heb ik geen kapmes op zak.
Zelfs wat ik er niet opgekomen maar volgens Natasha St. Michael smaken ontkiemde kokosnoten heerlijk. Laat ik ze nu overal tegenkomen hier. Ze liggen gewoon aan de kant van de weg. Maar net als haar heb ik geen kapmes op zak.
zaterdag 31 maart 2012
vanuit Thailand - Ananas uit blik
Vandaag voelde ik mij als een kind uit de stad die leert dat melk van een koe komt en niet uit de fabriek. Ik kwam een ananas veld tegen. Dat ananas niet uit blik komt was ik al achter. Om haar nu zo in grote getallen in het veld te zien staan voelde bijna surrealistisch.
Dit veld trof ik aan op Koh Yao Yai. Bijzonder relaxed eiland, weinig toeristen. Hier geen tempels maar moskeeën, inclusief de speakers die tot gebed oproepen. Ook best surrealistisch hier in Thailand eigenlijk. :)
vrijdag 30 maart 2012
vanuit Thailand - Gele Watermeloen
Deze gele watermeloen, uitgestald in een fruitkraampje bij Nai Harn Beach in Phuket deed de brommer meteen stoppen. Eet al mijn hele leven watermeloen maar alleen in de rode uitvoering. Het was mij volkomen onbekend dat er kleur opties beschikbaar zijn voor deze waterige vrucht.
Deze watermeloen is net zo geel als de stukjes ananas. Ik lees her en der dat gele watermeloenen zoeter zijn dan haar rode broer. Dat viel mee in dit geval.
woensdag 28 maart 2012
vanuit Thailand - Restaurant Living Food Cafe in Phuket
Een rawfood restaurant op Phuket. Mijn verwachtingen waren niet hoog, want dit eiland is toch niet echt mijn ding. Reden dat we hier zijn is meer een praktische, namelijk bereikbaarheid. Mijn lief is iets meer dan 5 maanden zwanger, dus leuke tochtjes met stampende longtail bootjes en achterop een pickup over misselijk makende zandpaden naar 'off the gride' plekjes op eilandjes vermijden we liever even.
Blijk ik hier enorm geïnspireerd te zijn. Dat kwam ook niet door het over vriendelijke personeel, die waren meer koeltjes. Zou ik ook zijn geworden als ik op Phuket leefde denk ik. :)
De oprichter schrijft in een inleiding, (vrij vertaald) dat hij er voor gekozen
heeft bekende gerechten zoals spaghetti lasagne, burgers en taco op de menu kaart te zetten. Er zijn rawfood versies van gemaakt om de overgang makkelijker te maken. Zodat we reageren vanuit onze emotionele verbondenheid met eten; visueel, qua smaak en kinetisch. Zodat onze emotionele verbondenheid vervuld is terwijl we gezond levend voedsel vol enzymen, mineralen, en vitamines eten.
Zo duidelijk heb ik dit nog niemand zien stellen. Doet me realiseren dat als ik ergens een sandwich/ lasagne of burger zie staan, boort dat onbewust hele diepe gevoelens aan.
Anyway, wij hebben hier heerlijk gegeten. Eten vult enorm goed en na een stevige lunch hier had ik 's avonds alleen nog behoefte aan wat vers fruit.
- Quiche. Spinazie met paddenstoelen en groene salade.
- Tostada. Dehydrated mais met ontkiemde gepelde tarwe (wheatberries) tortia, 'taco vlees', 2 types kaas, sla, tomaat, ui en saus.
- 'Gebakken groente' met noodles. Gesneden groenten gemarineerd en 2 uur 'dehydrated' geserveerd op bed courgette noodles.
Door dit tentje zijn we 4 dagen zo goed als rauw geweest. Helaas waren ze dag op ons vertrek gesloten. Toen realiseerde ik me, toen ik een simpele groene curry (met alleen groenten, maar waarschijnlijk ook veel MSG) en gestoomde rijst at. Dat viel me toch zwaar.
Goed puur eten heeft zo'n positieve uitwerking op het hele systeem.
dinsdag 27 maart 2012
vanuit Thailand - Doerian versus Jackfruit
Tijd voor rectificatie. In een artikel over tryptofaan dacht ik Doerian al gegeten te hebben. Dat was niet zo, ik had alleen Jackfruit gegeten.
Beide lijken erg op elkaar met hun harde stekels.
Jackfruit:

Doeriaan:

Vandaar mijn schrik toen ik Sydney een Doerian open maakte en mij de misselijkmakende geur van deze beruchte vrucht tegen moet kwam. :) Dat is bijna hetzelfde als aan een fles wasbenzine te willen snuffelen maar per ongeluk ammoniak te pakken hebben.
Nu heb ik inmiddels ook Doerian gegeten. Het is sterk wennen. Door de lucht is mijn natuurlijke reactie om het niet te eten, maar het went wel. Een favoriet zal het niet worden.
Jackfruit is dat wel. Hier in Chantaburi op een markt wordt Jackfruit klaar gemaakt waar je bij staat.

Beide lijken erg op elkaar met hun harde stekels.
Jackfruit:
Doeriaan:
Vandaar mijn schrik toen ik Sydney een Doerian open maakte en mij de misselijkmakende geur van deze beruchte vrucht tegen moet kwam. :) Dat is bijna hetzelfde als aan een fles wasbenzine te willen snuffelen maar per ongeluk ammoniak te pakken hebben.
Nu heb ik inmiddels ook Doerian gegeten. Het is sterk wennen. Door de lucht is mijn natuurlijke reactie om het niet te eten, maar het went wel. Een favoriet zal het niet worden.
Jackfruit is dat wel. Hier in Chantaburi op een markt wordt Jackfruit klaar gemaakt waar je bij staat.
Abonneren op:
Berichten (Atom)